Lettergrootte - +
Contrast - +

Linda blogt: Drs. DOWN!

Op zaterdagavond 30 december 2017, zijn mijn man en ik in het Brabantse Roosendaal getuige van het prachtige theaterstuk drs. DOWN! Net voordat de oliebollen in het vet glijden en we het nieuwe jaar begroeten, zit ik een tikje gespannen in de zaal. Tussen alle scenes door speelt ons eigen leven met ups en downs…

Dromen met je ogen open

De openingszin komt binnen als een raket: “ik ga er iets van maken, van dit leven. Het geheim is niet leven met je ogen dicht maar altijd blijven dromen met je ogen open.” Als moeder kan ik beamen dat mijn dochter Jeltje deze wijze woorden iedere dag weer aanwakkert. Ze weerspiegelt verwondering op een manier die voorbehouden is aan mensen met Downsyndroom. Mensen zonder fratsen, die trots zijn zonder zichzelf op de borst te kloppen en die iedere dag begroeten alsof er geen gisteren was…

Tranen over mijn wangen

Dan verschijnt er een foto op het witte doek van de jonge Lucas, die als een zonnestraal de zaal belicht. De moeder van Lucas verteld over de onbevangenheid van een kind met Downsyndroom, wat het met haar doet, dat ze twijfelt over wat haar tomeloze inzet teweeg brengt en dat het niet om haar gaat maar om haar kind. Deze zoektocht is zo herkenbaar neergezet, dat ik het niet droog houdt…

En wij dan?

Daniël, de broer van Lucas, bespeelt de onevenredige aandacht voor de kinderen in het gezin. Het houdt me sinds de geboorte van Jeltje bezig. Want niet alleen Jeltje is bijzonder en heeft een extra duwtje nodig om ‘gewoon’ mee te kunnen doen. Iedereen kan dat op zijn tijd gebruiken. Toch is er een wezenlijk verschil. Jeltje laat zien dat wat je nodig hebt niet zo groot is, en dat je daar dus geen grote mond voor hoeft op te zetten. Wat je nodig hebt is vaak dichterbij dan je denkt…

Werkelijkheid of niet, dat maakt toch niet uit!

Een scene die me altijd bij zal blijven is die over Pino, en dat daar iemand in zit. Waarop Lucas zich afvraagt of er dan in onze Koning ook iemand zit! Het maakt voor mensen met Downsyndroom niet zoveel uit of iets echt is of niet. Een pop met een mens erin of een mens waar weer iemand in zit. Het gaat om het contact dat je met iets of iemand kunt hebben. Dan ben je dus voorbij het oordeel over wat iets of iemand zou moeten zijn. Daar moet ik in elk geval iedere dag nog mijn best voor doen…

Bijzonder theater, en dat is het…

Het theaterstuk is bijzonder vanwege de manier waarop het tot stand is gekomen en omdat het alle facetten van het leven raakt. Het brengt mensen samen en is als een reünie van het leven met een lach en traan, met ouders, broers, zussen, vrienden en familie, de directeur van je school, je zwemlerares en zelfs de burgemeester! En dat is het…

beeld blog LInda

Met dank aan iedereen die in mij gelooft, die zich herkent in dit verhaal of het wil delen.

Linda Jansen heeft drie kinderen: Geeske (11), Jeltje (10) en Obbe (8). Jeltje heeft het syndroom van Down. Regelmatig beschrijft Linda voor In1school haar bevindingen op ‘Route 21’: de weg die ze samen met Jeltje én de rest van haar gezin aflegt. Lees de vorige blog van Linda Route 21: de heldenroute

Leave a comment

You are commenting as guest.