Linda blogt: Dank u Sinterklaasje…

Linda blogt: Dank u Sinterklaasje…

In aanloop naar 5 december is het weer een dolle boel in huis. Verlanglijstjes, schoentje zetten en surprises knutselen. Ik ben Sinterklaas dankbaar omdat de kinderen nu meer tijd samen doorbrengen, elkaar helpen en even minder met hun mobiel in de weer zijn. Sinterklaas schept een band omdat er hoop is…, dat je krijgt waar je naar verlangt. In het echte leven is er geen Sinterklaas en moet je het vooral zelf maar uitzoeken met je verlangens. Of is dat aan het veranderen?

HOOP

Als je goed kijkt naar verlangens dan komen ze voort uit hoop. Er is altijd hoop geweest en het zal er altijd zijn. Hoop is ook besmettelijk, en daar doet het Sinterklaasfeest stiekem een duit in het zakje. Zo kreeg Obbe vorig jaar in de klas zijn surprise. Hoewel de inhoud overeenkwam met wat hij had opgegeven, was het verpakt in een kartonnen doos met wat gekrabbel erop. Hij was terecht teleurgesteld want er was zichtbaar weinig moeite voor hem gedaan. Toch heeft deze surprise hem iets belangrijks geleerd, want als er iemand weet hoe het voelt om je hoop in rook te zien opgaan is het Obbe. Hij is al dagen in de weer met de surprise voor zijn klasgenootje…

IK BEN TOCH ZEKER SINTERLAAS NIET

Het is niet zo heel moeilijk om met Sinterklaas te krijgen wat je wilt en tegelijkertijd is het een illusie om te denken dat je daar werkelijk gelukkiger van wordt. Voor Jeltje ligt dat anders, omdat je in haar beleving gewoon alles kunt vragen aan Sint. En daar heeft ze wel een punt, want Sinterklaas staat symbool voor vrijgevigheid én hij is de beschermheilige van kinderen. Jeltje weet net als Sint dat kinderen beschermd moeten worden. Maar voor wie of wat dan eigenlijk?

HET GEHEIM VAN SINTERKLAAS

De grootste bedreiging voor kinderen is volgens mij de eeuwige strijd die grote mensen met elkaar aangaan om hun gelijk te halen. En daar koop je werkelijk niets voor, laat staan dat het tot vrijgevigheid leidt. Want als je het gelijk aan jouw kant wilt hebben, schep je geen band met de ander en kun je ook niet samenwerken of iets leren. Maar waarom doen we dat eigenlijk? Is er een geheime boodschap achter alle kadootjes, chocoladeletters en Sinterklaasliedjes?

DANK U SINTERKLAASJE

Dankzij Nicolaas van Myra is het me duidelijk dat we al generaties lang leren om ons gelijk te halen. En in die ‘strijd’ verliezen we onze vrij-gevig-heid. Ik betrap mezelf er best vaak op en gelukkig corrigeren de kinderen me dan omdat ze weten dat ‘het anders willen doen’ op mijn verlanglijstje staat. En dat het geen geplaveide route is, komt omdat hoop zich niet laat verleiden door pracht en praal. Hoop zit in kleine onverwachte blikken en dozen! Fijne pakjesavond allemaal!

Dit jaar vieren we in Nederland 75 jaar bevrijding; met winnaars en verliezers. En we vieren inclusief onderwijs waarin we met elkaar leren hoe het is om werkelijk vrij te zijn.

Linda Jansen heeft drie kinderen: Geeske (13), Jeltje (12) en Obbe (10). Jeltje heeft het syndroom van Down. Regelmatig beschrijft Linda voor platform In1school haar bevindingen op ‘Route 21’: de weg die ze samen met Jeltje én de rest van haar gezin aflegt. Lees ook de vorige blog: Schaapje, schaapje heb je witte wol…

Leave a comment

You are commenting as guest.