Lettergrootte - +
Contrast - +

Linda blogt: fit….. ja, ja….

Jeltje is echt een feestnummer! Ieder jaar met de Koningsspelen gaat ze los. En, het combineert ook zo lekker, want jezelf uitdossen en sporten tegelijk is natuurlijk fantastisch! Jeltje weet inmiddels dat de oranjeoutfits van deze tijd haar erg goed staan. Het mag alles kosten, want sporten is gezond en het verbindt. Maar als je op een gewone doordeweekse dag wilt sporten als je Downsyndroom hebt, lijkt de tijd te hebben stil gestaan.

Vrije keuze

Ik weet natuurlijk ook wel dat als je Downsyndroom hebt je, net als bij het naar school gaan, beperkt bent in je keuze. Maar ik weet inmiddels ook dat dit niet zozeer aan Downsyndroom ligt. Het is vooral een kwestie van hoe we het op dit moment hebben georganiseerd en hoe we met sport omgaan. Net als in het onderwijs is er op sportgebied sprake van prestatie boven socialisatie. En dat leidt weer tot segregatie. Met die wetenschap, stap ik in het woud van sportclubs en hun eigenaardigheden…maar niet voordat ik Jeltje vraag wat ze zelf wil. Dat is steeds het uitgangspunt; ook al is de praktijk weerbarstig…

Voetbal!

“Wat zou jij het liefst willen Jeltje?” En ze roept meteen “Voetbal!”. Hockey is ook leuk en zwemmen doet ze ook heel graag. Op de voetbalclub waar Geeske speelt is er geen team waar Jeltje terecht kan. Een gewoon team is geen optie en het G-team heeft alleen oudere spelers. Bij de hockey is er een jong LG-team. Naast een lichamelijke beperking (LG) mag je ook een licht verstandelijke beperking hebben. Met Downsyndroom val je dan buiten de boot, maar ze willen wel meedenken. Intussen belanden we op de atletiekbaan; daar is wel een jong G-team.

Atletiek, de eerste training is onvergetelijk…

Er is net een nieuw team gestart: het team telt 4 kinderen. Maar dan blijkt de zoon van een Afrikaanse vrouw in het verkeerde groepje te zitten. “G-team” zegt ze? Ja, dat is de “G” van Gehandicapt. “Hij heeft helemaal geen handicap!” En we liggen in een deuk. Met één lid minder gaat de training verder. Die andere twee jongens hebben ‘gedragsproblemen’ zeggen hun moeders. Tja, er wordt met zand gegooid uit de verspringbak en er zijn nog wat andere ongemakken. In Nederland vinden we dat heel bijzonder maar in Afrika vinden ze dat heel normaal! Er ontstaan twijfels over de “G” van Gehandicapt. Want zeg nou eerlijk: sinds wanneer zijn gedragsproblemen een handicap? Voordeel is wel dat Jeltje nu niet het enige lid van het G-team is…

In de basis is er maar één spelregel…

Op Jeltje haar inclusieve school de Kroevendonk hebben ze tijdens de gymles ontdekt hoe het werkt. En het is eigenlijk ook heel simpel: iedereen hoort erbij en doet mee. Daar staat de “G” voor Geloof en ontdekken we onderweg wel hoe we het aanpakken. Dan ligt de lat ook niet zo hoog... Je kunt dan namelijk SAMEN tot grote hoogte stijgen: in je eigen tempo en op je eigen manier!

Jeltje in de gymles 

Linda Jansen heeft drie kinderen: Geeske (12), Jeltje (10) en Obbe (8). Jeltje heeft het syndroom van Down. Regelmatig beschrijft Linda voor In1school haar bevindingen op ‘Route 21’: de weg die ze samen met Jeltje én de rest van haar gezin aflegt. Lees ook de vorige blog: Jeltje’s spreekbeurt…

Leave a comment

You are commenting as guest.