Linda blogt: ik zie een ster!

Linda blogt: ik zie een ster!

Eind 2018 is in zicht, de kerstboom staat er prachtig bij en de lichtjes schijnen. We kijken terug op een bewogen jaar waarin we als gezin door moeilijke tijden zijn gegaan. Maar we hebben juist daardoor genoeg tijd gehad stil te staan bij kleine geluksmomentjes. En als je al die momentjes aan elkaar rijgt, dan is er genoeg licht om 2019 vol goede moed in te gaan.

MIDDENIN DE WINTERNACHT

Geluksmomenten zijn als de sterren die ons hoop geven in de donkere winternacht, als de dingen anders gaan dan je misschien zou willen. Telkens als dat gebeurt, moet ik er opnieuw aan wennen dat niet wij maar het leven zelf de route bepaalt die we gaan. En dat is best wel spannend. Je weet eigenlijk nooit precies waar je uitkomt.

WAAR GAAT HET LEVEN HEEN?

Geeske is inmiddels naar de middelbare school. Ze is een feestnummer en soms vergeet dat ze ook nog haar best moet doen om ergens te komen. Obbe gaat als een speer en neemt geen genoegen met een cijfer lager dan een 8. En Jeltje verrast me steeds opnieuw met haar wijsheid. Ze is als een adventkalender, waarbij de chocolaatjes zijn vervangen door mooie inzichten.

THE FINISHING TOUCH!

Vanochtend mocht Jeltje dan eindelijk haar kerstjurk aan. Op school hadden ze kerstviering dus we mochten gaan glinsteren! Ik deed haar mooie rode haar in een knotje en pakte haar kerstspeltjes erbij. Ineens zei ze: Finishing touch!

Ik verstond het niet goed en dacht: hoe komt ze daar nu weer bij? ‘K3’ zegt ze! Ze kijkt regelmatig filmpjes van K3 waarbij de dames lekker aan het koken zijn en het gerecht afmaken met ‘the finishing touch!’. ‘Waauw’, dacht ik: wat knap dat ze dit zomaar in een andere context plaatst! Daar kunnen we in het onderwijs nog iets van leren!

ANDERE CONTEXT

Op veel scholen is het nog altijd zo dat niet het kind maar de norm centraal staat, al doen we nog zo ons best. Het helpt niet om in deze situatie te blijven investeren in talenten van kinderen. Er is een andere context nodig want de rechten van het kind zijn in het gedrang. We mogen dan ook blij zijn met het Verdrag voor de Rechten van het Kind. Maar Jeltje gaf me nog een ander inzicht.

HET GEDRAG VOOR DE RECHTEN VAN HET KIND

Wetgeving is belangrijk, maar zolang wij als volwassenen ons niet gedragen volgens die wet, is er nog werk aan de winkel. En het meest lastige is dan om ons gedrag jegens kinderen fundamenteel te herzien. Kinderen zijn compleet, kinderen zijn als de sterren, ze brengen nieuw licht mee. Geef hen de ruimte zich te ontplooien, om te kunnen worden wie ze zijn! Dat is en blijft mijn goede voornemen voor elk nieuw jaar! Met dank aan de inclusieve basisschool De Kroevendonk, waar Jeltje iedere dag kan shinen!

Linda Jansen heeft drie kinderen: Geeske (12), Jeltje (11) en Obbe (9). Jeltje heeft het syndroom van Down. Regelmatig beschrijft Linda voor platform In1school haar bevindingen op ‘Route 21’: de weg die ze samen met Jeltje én de rest van haar gezin aflegt. Lees ook de vorige blog: Daar onder in die zak… 

Leave a comment

You are commenting as guest.