Linda blogt: Met de wind in de rug kan ik zeilen…

Linda blogt: Met de wind in de rug kan ik zeilen…

Op Jeltje’s 11e verjaardag vierden we het leven met haar, een leven vol avontuur. En gelukkig komen er steeds meer plekken bij die aan dit avontuur bijdragen. Plekken die ervoor zorgen dat iedereen mee kan doen omdat iedereen erbij hoort: de inclusieve basisschool De Kroevendonk, de hockeyvereniging en de atletiekvereniging. Het zijn bijzondere plekken waar gewone mensen hun best doen om mee te deinen.

Met de wind in de rug kan ik zeilen

Jeltje is groot fan van de Disneyfilm Vaiana. Een film over de onbevangenheid van een meisje net als zij, die recht uit het hart komt en ons vraagt om overtuigingen op zijn tijd te laten varen om op ons gevoel te navigeren. Voor dit avontuur heb je drie levenslessen nodig. En die zitten ook verborgen in gewone dagelijkse dingen als je ze bekijkt met de bijzondere kracht van Downsyndroom. Die bijzondere kracht is het omkeren van de dingen zodat ze ineens in een heel ander daglicht staan! Hierbij deel ik graag de drie levenslessen die ik van Jeltje heb geleerd met jullie:

Les 1. Hoop

Een gewoon iets met bijzondere krachten is hoop. Elf jaar geleden hoopte ik dat Jeltje de borstvoeding zou oppakken, omdat ze er zo bij gebaat is. Tien weken lang zaten Jeltje en ik met elkaar ‘opgescheept’. Het lukte toen ik ‘les 1’ begreep: “Mama, hoop is net zoiets als doorgaan zonder gefrustreerd te raken”.

Les 2. Geloof

En op een dag kom je in ‘de grotemensenwereld’; in een wereld vol ongeloof die niet lijkt stil te staan bij de diepere gedachte van geloof. Het maakte me soms woedend, verdrietig en moedeloos. Ik vocht als een leeuw om mensen in Jeltje te laten geloven. Totdat ik begreep wat Jeltje me iedere dag weer voorschotelde in haar doen en laten: “Mama, geloof in jezelf, dan gaat de wereld voor je werken”.

Les 3. Onvoorwaardelijke liefde

Iedere dag vraagt Jeltje of ze een jurk aan mag, zodat ze kan zwieren. Intussen denk ik “Is het niet te koud?, bijpassende legging?, uh.. beetje opschieten want het busje komt zo!”…En dan zie ik Jeltje die op de rand van haar bed zit en me onverstoord aankijkt. Haar gedachten razen niet, ze fluisteren “Mama, ik hou van jou”. Iedere dag met een open hart beginnen, zonder wrok, oordelen of spijt; dat is Jeltje. En hier geldt ook het omgekeerde: dingen komen ‘hard’ binnen. Het leert ons liefdevol met elkaar om te gaan.

Nae ko hakilia!!

Elke dag worden er over de hele wereld stappen gezet om ons dichterbij onszelf en dichterbij elkaar te brengen. Want we kennen de weg, oftewel; Nae ko hakilia! Sommigen zeilen de wereld over en anderen beginnen thuis, op school of op de sportclub. En soms heb je mazzel, dan blijf je net als Jeltje dichtbij jezelf én heb je de wind in de rug! Jeltje geeft ons dan ‘haar hart van Te Fiti’. Dit hart uit de Disneyfilm staat voor de levensvreugde van onze natuur. Het is ook het hart van een inclusieve samenleving waarin de algemene norm wordt gerespecteerd omdat iedereen uniek is!

Linda Jansen heeft drie kinderen: Geeske (12), Jeltje (11) en Obbe (9). Jeltje heeft het syndroom van Down. Regelmatig beschrijft Linda voor In1school haar bevindingen op ‘Route 21’: de weg die ze samen met Jeltje én de rest van haar gezin aflegt. Lees ook de vorige blog: #All inclusive education

Leave a comment

You are commenting as guest.