Linda blogt: Pluk de dag!

Linda blogt: Pluk de dag!

We zijn hier in het Zuiden alweer twee weken in ‘het gewone ritme’ en de agenda’s stromen vol, of beter gezegd: ze slibben dicht. Ik weet soms niet waar er nog vrije tijd te vinden is. Klagen heeft geen zin, hoewel ik dat toch steevast doe. Al was het alleen maar om stoom af te blazen. Het is wat het is, maar hoe gewoon is het gewone ritme eigenlijk?

TIJD?

Voor Jeltje is tijd nog een lastig begrip. Dat is heerlijk om te zien, behalve in de ochtendspits wanneer ze op tijd in de bus moet zien te komen. Ze heeft vaak geen idee waarom wij haar zo druk aanmoedigen om vooral op te schieten. Vanochtend was het ook weer bal en ze vond het allemaal maar onzin. Met een beteuterd gezicht zwaaide ze naar me toen de bus vertrok. Nou, ik was er mooi klaar mee! Het zal haar en ons helpen als ze leert hoe tijd werkt. En, het is kennelijk het juiste moment.

DE AGENDA

Vorige week greep Jeltje haar kans toen we in de winkel nog wat schoolspullen voor Geeske gingen kopen. We hadden in de vakantie al gesproken over een schoolagenda. Die waar met grote letters ‘LOVE’ op staat is nu haar trotse bezit. Met haar nieuwe stiften heeft ze achter in de auto het eerste lege blad meteen volgeschreven in alle kleuren van de regenboog. De agenda gaat sindsdien mee naar school. Samen met begeleidster Marinda is nu de eerste belangrijke gebeurtenis genoteerd: Jeltjes verjaardag! En het lijkt wel of Jeltje hierbij gedacht moet hebben “Zo, dat is voorlopig ook wel genoeg!”.

PLUK DE DAG!

Jeltje heeft met haar downsyndroom een hoop dingen waarin ze niet met het gewone ritme meegaat. Is dat misschien een bewuste keuze van moeder natuur, om ons een spiegel voor te houden? Heeft ze daarom een extra chromosoom? Want haar aanwezigheid dwingt ons hoe dan ook om ‘in het nu te zijn’, en alles uit dat ene moment te halen dat zo speciaal is….omdat er alleen dat ene moment is! Daarom ben ik zo blij met inclusief onderwijs. Wat er geleerd moet worden wordt mede vormgegeven door het moment zelf optimaal te benutten. Is dat niet de kern van pluk de dag?!

HET IS EEN ZEGEN

Jeltje opvoeden is een vak apart en het is een zegen. Die zegen is de kracht van het nu om mensen te raken en bewust te maken van dat ene moment, zonder oordeel. Als moeder ren ik er nog vaker aan voorbij dan me lief is, maar ik ben lerende. De Romeinse dichter Horatius gebruikte deze prachtige woorden die hier mooi bij aansluiten: “Hoeveel beter is het, wat het ook maar zal zijn, te dragen”. Dat is kennelijk ook het juiste moment, want nu Jeltje ook gaat puberen is het hek van de dam!

Linda Jansen heeft drie kinderen: Geeske (12), Jeltje (11) en Obbe (9). Jeltje heeft het syndroom van Down. Regelmatig beschrijft Linda voor platform In1school haar bevindingen op ‘Route 21’: de weg die ze samen met Jeltje én de rest van haar gezin aflegt. Lees ook de vorige blog: ‘‘Wat gooooeeeed!’’

Leave a comment

You are commenting as guest.