Moeder Caroline: op school leren dat iedereen er mag zijn

Moeder Caroline: op school leren dat iedereen er mag zijn

De dochter van Caroline, Cato, is dit jaar op De Korenaar begonnen, al was het vanwege de coronamaatregelen maar voor een paar dagen in de week. Caroline en haar gezin zijn geboren met een groeistoornis. Dat zorgt soms voor wat praktische problemen, maar niets wat Caroline zelf niet heeft meegemaakt. Samen met De Korenaar hebben ze ervoor gezorgd dat alles op orde was op Cato’s eerste dag. Naast de praktische aanpassingen, vond Caroline de houding en cultuur van de school erg prettig.

Kracht

Voor Caroline is het heel belangrijk om Cato weerbaar te maken voor het leven. Klein zijn heeft zijn uitdagingen en ze krijgt vaak te maken met discriminatie. Caroline vindt het daarom belangrijk voor haar dochter op een school te zitten waar veel diversiteit is, iedereen welkom is en een open, welkome sfeer heerst. Voor Cato naar school ging, zijn zij en haar partner bij verschillende scholen in gesprek gegaan. De Korenaar paste het beste bij hun wensen.

Praktische aanpassingen

Caroline is erg blij met de manier waarop De Korenaar meedacht over de praktische aanpassingen die nodig waren toen Cato in groep 3 kwam. De bakken waarin de leerlingen elke ochtend hun bekers en broodtrommels indoen, zijn op de grond gezet, zodat Cato er ook bij kan. Er werden rubberen lussen om de deurklinken gehangen, zodat Cato zelf de deur open en dicht kan doen. Op het toilet staat een trapje en op de eerste dag was er al een haakje op Cato’s hoogte opgehangen bij de kapstokken.

Inclusieve houding

Naast de praktische aanpassingen, was het vooral ook de inclusieve houding van De Korenaar die Caroline aansprak. Iedereen is er welkom, er is veel diversiteit en de leerlingen leren op jonge leeftijd: hoe je er ook uitziet, je mag er zijn. Er wordt in de klassen met leerlingen gepraat over dit onderwerp. Voor Cato naar school ging heeft de leerkracht, aan de hand van een boekje met verhalen waarin het onderwerp luchtig besproken wordt, met de klas gesproken over wat het betekent om klein door het leven te gaan.

Cato heeft het erg leuk op school. Caroline: “het afscheid blijft nog lastig af en toe, maar het gaat hartstikke goed. Ze maakt steeds meer contact en speelt samen met haar klasgenootjes.” Dat Cato op zo’n fijne school zit, is niet voor alle kinderen met dwerggroei vanzelfsprekend. Caroline is actief bij de Belangenvereniging van Kleine Mensen en helaas hoort ze daar vaak van basisscholen die de benodigde ondersteuning niet bieden. Terwijl de tijd op school zo belangrijk is voor de ontwikkeling en het zelfvertrouwen van een kind vindt Caroline. Geaccepteerd worden is daarbij essentieel. In een inclusieve omgeving leren alle kinderen dat het oké is om anders te zijn.