Linda blogt: Schaapje, schaapje heb je witte wol…

Linda blogt: Schaapje, schaapje heb je witte wol…

We zongen dit liedje toen we uit school langs de schapen liepen. Elk jaar staan ze te grazen in ‘de wei’ naast school. Door het warme herfstweer leek het wel voorjaar. Ik werd er vrolijk van en riep de schapen toe, in de hoop ze een aai door hun witte wol te kunnen geven. Maar schapen hoeven geen aai over hun wol…

SCHAPEN ZIJN SCHAPEN

Ik wil schapen niet allemaal over één kam scheren maar ze lijken nogal op elkaar vanwege hun schaapachtige blik. En, hoezeer we ook ons best deden, de wollige viervoeters hadden geen interesse in ons. Ze keken ons aan alsof ze wilden zeggen “jullie horen niet bij deze kudde dus haal die aai over de bol maar ergens anders.’’ Gelukkig had ik mijn hart al opgehaald bij Jeltje op school. Daar weten ze wel raad met een aai over je bol!

AAI OVER JE BOL

Het is altijd gezellig op de inclusieve basisschool de Kroevendonk. Meestal treffen we een enthousiaste oud-leerkracht waar Jeltje bij in de klas heeft gezeten. Of meneer Teun, die graag een praatje maakt over inclusie. Met een kleine gang door de school heb je zo een paar aaien over je bol te pakken! En dat is fijn, zeker als je last hebt van moedeloosheid.

HET VERLOREN SCHAAP

Zou een schaap last kunnen hebben van moedeloosheid? Het zijn slimme gasten die bij de kudde blijven omdat dit de sterkste overlevingsstrategie is. Mensen hebben graag hokjes, waaraan zelfs inclusie niet lijkt te ontkomen. Wordt dat versterkt doordat diversiteit opeens een mediadingetje is? Het is alsof we zijn vergeten dat ieder mens uniek is, en we dit vervolgens opnieuw gaan uitvinden door alles en iedereen eerst weer op één hoop te gooien. Inclusie dreigt zo het verloren schaap te worden, waar je naar moet zoeken.

JA BAAS, JA BAAS DRIE ZAKKEN VOL!

Inclusie is geen zoektocht. Het is een logische uitkomst van logisch handelen. En dat werpt intussen genoeg vruchten af: wel drie zakken vol! Neem nu het startgesprek met Jeltje’s nieuwe juf en meester van groep 7. Jeltje kreeg de ruimte om te laten zien wie ze is en wat ze kan. En dat hebben we geweten. Ze gaf een 1,5 uur durende show waarin ze met zang, dans en toneel liet zien wat haar allemaal bezighoudt, en dat in verschillende talen!

DOOR DE WOL GEVERFD

Jeltje kan veel meer dan ze in de klas laat zien. Daarom kijken we gezamenlijk steeds naar een passende manier om haar plek in de klas te versterken, door beter aan te sluiten bij haar belevingswereld. Na Jeltje’s show was de link snel gelegd om haar favoriete vlog te laten zien in de klas. Net als haar klasgenoten is ze dol op de vloggers van deze tijd. Het werd Ryan uit Amerika met ‘The pancake challenge’. Het is een simpel voorbeeld waarmee inclusief onderwijs vorm krijgt in de praktijk en door de wol geverfde leerkrachten oplevert! Het verloren schaap is terecht hoor!

Linda Jansen heeft drie kinderen: Geeske (13), Jeltje (12) en Obbe (10). Jeltje heeft het syndroom van Down. Regelmatig beschrijft Linda voor platform In1school haar bevindingen op ‘Route 21’: de weg die ze samen met Jeltje én de rest van haar gezin aflegt. Lees ook de vorige blog: Hiep hiep hoera, 12 jaar!

Leave a comment

You are commenting as guest.