Scholen in onze gemeente zijn er niet aan toe kindjes met down te accepteren

Onze dochter heeft het downsyndroom en wordt binnenkort vier. Na een paar gesprekken op verschillende scholen valt onze keuze op een school om de hoek. Zij zullen op de creche van onze dochter gaan kijken hoe ze zich daar gedraagt en praten met de leidsters over hun ervaringen.
Alles lijkt goed te gaan tot het evaluatiegesprek erna. Ze zien het niet zitten en hebben een lijst met argumenten waarom ze onze dochter niet in hun school kunnen huisvesten. Argumenten zoals dat ze nog niet praat, wegloopt, een afwachtende houding heeft tov andere kinderen en een korte aandachtspanne. Kortom, een te grote belasting voor de school en de leerkrachten.
Advies: een zmlk-school.

Daar hebben wij als ouders ons niet meteen bij neergelegd. We hebben onze tweede keus een email gestuurd met de vraag of zij het wel zien zitten nadat de andere school het af liet weten. Van de tweede school kregen we echter te horen dat de beslissing voor een zmlk-school niet alleen door de eerste school is gemaakt, maar door het samenwerkingsverband van scholen in onze regio. Dat was iets wat ons niet eerder was verteld.

Dat onze dochter op het moment van observeren pas 3 1/2 was maakte voor hen niets uit. De logopediste die sinds een jaar wekelijks met onze dochter aan haar spraak werkt, is niets gevraagd. Er is letterlijk gezegd dat de scholen in onze gemeente er niet aan toe zijn om kindjes met down te accepteren.

Voor onze dochter is de stap naar het reguliere onderwijs nu al onmogelijk gemaakt. Inmiddels is de aanmelding bij de zmlk-school bijna rond. Met de school zelf is niets mis, goede geluiden uit de omgeving en een eigen prettige indruk, we hadden onze dochter echter graag een reguliere start willen geven...