Linda blogt: Hei Hei Hoera

Linda blogt: Hei Hei Hoera

Jeltje is net 13 jaar geworden en natuurlijk hebben we dat gevierd! Het is gevierd op een manier die past bij de ‘gekke tijd’ waarin we leven. Het werd een bezoek aan het pannenkoekenhuisje met haar beste Down-maatje Meike en daarna een logeerpartijtje bij ons thuis. Hun vriendschap is belangrijk omdat andere vriendschappen niet vanzelfsprekend zijn. Gek he?!

Even voorstellen: Hei Hei

Jeltje is groot fan van de Disney film Vaiana en vooral van die gekke Haan Hei Hei. Het was even zoeken naar het juiste exemplaar want veel Hei Hei’s zijn er niet te koop. Ik heb er nog 1 kunnen vinden van plastic die, als je hem in zijn lijf knijpt, een vreselijk geluid maakt. Het blijkt uiteindelijk het perfecte kado, want als Jeltje niet uit bed wil komen in de ochtend maak ik er dankbaar gebruik van!

Spelbrekers

Het leuke aan Hei Hei is dat hij een beetje een spelbreker is die de boel steeds op zijn kop zet. Hei Hei is net als Corona: telkens als je denkt het ‘gewone leven’ weer op te kunnen pakken en op koers te zijn, gebeurt er wel iets. Zou er eigenlijk wel zoiets bestaan als het gewone leven? Sinds de geboorte van Jeltje heb ik eerder het idee dat we allemaal een klein beetje Hei Hei zijn. We zijn ons alleen zó normaal gaan gedragen dat elke afwijking in een zorgvraag eindigt.

Zorgsyndroom

Jeltje laat als geen ander zien dat ze over eigen kracht beschikt. Ik vind dat een heel mooie eigenschap waar ik met al mijn onzekerheidsdingetjes nog wel eens jaloers op kan zijn. Omdat verbale communicatie lastig is, vraagt Jeltje om in te zoomen op haar non verbale verhaal. Jeltje vraagt om een stuk verantwoordelijkheid te mogen dragen en daarmee iets uit mijn zorglast weg te mogen nemen. Dat geven en nemen speelt zich dagelijks af maar verdwijnt nogal eens in de mist van het hoge tempo van het dagelijks leven. Maar precies daar is het zorgsyndroom geboren en precies daar zal het ook kunnen keren.

De Hei Hei in jou en mij

Ik geloof dat kinderen als Jeltje, die niet meegaan met wat wij als normaal bestempelen, ons leren ook op zoek te gaan naar die eigen kracht. Ik ben dan ook al een geruime tijd op zoek naar de Hei Hei in mij…. Alles wat er niet lijkt te kloppen aan jezelf, zijn vaak de meest krachtige eigenschappen die nog niet tot bloei zijn gekomen. Steeds meer kinderen houden het niet vol in het regulier onderwijs. Ik geloof dat we het moeilijk vinden om spelbrekers te zien als welkome gasten om het systeem op een inclusief niveau te tillen. En ik snap dat inmiddels heel goed.

Groep 8 en dan….

Jeltje geniet van haar laatste jaar inclusief onderwijs op basisschool de Kroevendonk in Roosendaal en zal volgend jaar uitstromen naar het Voortgezet Speciaal Onderwijs. En dat is lastig merk ik want hoe staat het daar eigenlijk met het zorgsyndroom? We hebben geen andere keus, dat is in elk geval wel duidelijk.

Linda Jansen heeft drie kinderen: Geeske (14), Jeltje (13) en Obbe (11). Jeltje heeft het syndroom van Down. Regelmatig beschrijft Linda voor platform In1school haar bevindingen op ‘Route 21’: de weg die ze samen met Jeltje én de rest van haar gezin aflegt. Lees ook de vorige blog: Corona Island.

Leave a comment

You are commenting as guest.