Linda blogt: ‘‘Wat gooooeeeed!’’

Linda blogt: ‘‘Wat gooooeeeed!’’
LINDA BLOGT: ‘‘WAT GOOOOEEEED!’’

We zijn weer terug in Nederland na een heerlijke vakantie in Zuid Spanje. Met elke dag dik boven de 30 graden, stonden we al snel in standje Siësta. Het zwembad was onze beste vriend, maar de grootste uitdaging tussen de cactussen, palmbomen en oleanders was om het droog te houden…

DROOG HOUDEN

Jeltje is door allerlei omstandigheden nog niet zindelijk, maar ze wordt binnenkort 12 en gaat straks al naar groep 7. De luiers worden te krap, maar belangrijker is dat Jeltje zo onafhankelijk mogelijk door het leven kan gaan en waar kan aansluiting blijft vinden bij leeftijdgenoten. Je kunt gewoonweg niet alles blijven opvangen…. Dat is voor niemand goed, of je nou Downsyndroom hebt of niet!

KLEINE STAPJES

We zijn al een behoorlijke tijd in voorbereiding, met het voldoende drinken en het creëren van bewustzijn over ‘de blaas’, waar die zit en hoe die werkt. Dat is met Downsyndroom eigenlijk vaste prik; alles in kleine stapjes faciliteren. Je zoomt veel meer in op hoe dingen werken en zo ontdek je steeds welke stapjes nodig zijn om een succes te boeken. Dat is zeker intensief en over die extra zorg hoor je mensen vaak praten als het gaat om kinderen met Downsyndroom. Maar het is minstens zo belangrijk om hierbij ook het leerproces en de bijbehorende creativiteit in denken en handelen te noemen die deze stapjes met zich meebrengen. Het verrijkt je leven zeker!

DE ZINDELIJKHEIDSBOX

Toen ik over de zindelijkheidsbox las werd ik meteen enthousiast. Want waar het al die tijd aan ontbrak was een soort van houvast, een programma dat succesvol is, en dat hoop geeft. Met deze box ligt gedurende 1 week de focus van ‘s ochtends tot het naar bed gaan op zindelijk worden. Dat vraagt een constante aandacht en een opgeruimd huis. Nou, dat laatste heb ik gewoon als niet gelezen beschouwd. We zijn thuis tussen de half uitgepakte koffers aan de slag gegaan. Het was een perfecte timing met die hittegolf!

HOUDT ER DE MOED MAAR IN

Tot mijn verbazing dronk Jeltje als nooit te tevoren en werden al gauw de eerste stickers verdiend. Het is een verdienmodel eigenlijk….. Maar dan een model waar iedereen uiteindelijk van profiteert! Op de tweede dag werd het, zoals voorspelt, mij een beetje te veel. Er waren talrijke ongelukjes op plekken waarvan je denkt: nou liever niet. Maar opgeven is niet mijn sterkste kant en het gemopper ebde al snel weg.

‘‘WAT GOOOOEEEED!’’

We zijn nu een week verder en Jeltje heeft behalve veel stickers en cadeautjes een trots gevoel bij elke plasbeurt op de wc. Mijn man bedacht om hierbij de legendarische woorden “Wat gooooeeeed!” van Martien Meiland, te laten klinken; je weet wel van Chateau Meiland. Hij rent nu bij elke plas met zijn mobiel naar de wc… We zijn er nog niet helemaal, maar check de vele successen en de trotse blik van Jeltje! Dan heb je met recht een plasdiploma verdiend!

Linda Jansen heeft drie kinderen: Geeske (12), Jeltje (11) en Obbe (9). Jeltje heeft het syndroom van Down. Regelmatig beschrijft Linda voor platform In1school haar bevindingen op ‘Route 21’: de weg die ze samen met Jeltje én de rest van haar gezin aflegt. Lees ook de vorige blog: De onderwijsbubbel…

Leave a comment

You are commenting as guest.